Verslag excursie Voorne's Duin zaterdag 22 oktober 2011

Verslag: Jaap van Diggelen     Foto's: Peter Willemse

Startpunt van onze wandeling was het Parkeerterreintje vlakbij het Badhotel in Rockanje.

Het had 's machts gevroren en het eerste uur liepen we kleumend door een bedauwd duinstruweel, de zon had nog nauwelijks machten de temperatuur was maar net boven nul. We waren om 8.00 uur met ruim 10 enthousiastelingen vertrokken vanaf het Fort. Het weer kon niet beter: volstrekt helder met nauwelijks wind. Lopend door de duinbossen vielen ons al gauw grote groepen Kramsvogels op, die toen ik de route voorliep op 19 oktober nog nergens te bekennen waren. Kennelijk een golf uit het Hoge Noorden die net was gearriveerd.

Kramsvogel

We liepen ongeveer drie kwartier en arriveerden bij het Breede Water, een groot duinmeer.

Op het meer dreven wat Kuifeenden en opvallend veel Dodaarsjes, we telden er minstens 8. Peter probeerde ze te fotograferen maar telkens doken ze weer onder. Uiteindelijk lukte het. In de bomen tikte een grote specht, de stammen afzoekend naar allerlei insecten.

Dodaars

We vervolgden onze weg door meer open duinterrein. Het rustige, heldere weer maakte het mogelijk om ver te kijken. In de verte werd een grote roofvogel geplaagd door een kleinere. Na lang heen en weer gefilosofeer in de groep, stelden we vast dat het om een vrouwtje Bruine kiekendief ging, die werd belaagd door een sperwer.

Ze kwamen onze richting uit, zodat we ze steeds beter konden zien.

Bruine kiekendief

Sperwer.

De minder in vogels geinteresseerden speurden ondertussen de vegetaite af. Paddestolen zagen we niet veel maar wel enkele karakteristieke duinplanten met hun laatste verpieterende bloemen of al helemaal uitgebloeid: Jacobskruiskruid, Parnassia, Bitterling.

De zon steeg aan de hemel en langzaam werd het warmer.

Nauwelijks bekomen van de roofvogels die achter elkaar aanzaten ontdekten we ver weg een erg lichte Buizerd. Zou het een Ruigpootbuizerd zijn?  Het dier was erg licht maar zat te ver weg om iets zeker vast te stellen. Bij het voorlopen had ik een Ruigpootbuizerd van dichtbij heel goed kunnen zien, het zou kunnen dat dit hetzelfde beest was dat was blijven hangen. Peter wist hem wat dichterbij te halen met z'n gigantische telelens maar ook de foto geeft geen zekerheid.

onbekende Buizerd

Even verderop liet een 'gewone' buizerd zich fantastisch zien en Peter zette hem prachtig op de foto.

Buizerd

We liepen door en beklommen het kale zand van de zeereep. In een gigantisch project was de zeewering hier versterkt met een enorme zandvlakte die we overstaken. Er passeerde een compacte valk-achtige roofvogel waarbij  we direct dachten aan een Slechtvalk (zie foto). Op de foto is iets van tekening op de kop te zien, hetgeen ons vermoeden bevestigt.

Slechtvalk

Onze wandeling voerde vervolgens omlaag van de zandvlakte af het strand op. Een eindje in zee lagen 2 kolossale betonconstructies, resten van militaire bouwwerken. Hierop zaten enkele Aalscholvers en wat klein grut. Dichterbij de waterlijn konden we ook de kleine steltlopertjes op het beton op naam brengen:  een Steenloper en een Paarse strandloper.

We volgden het strand rond de kop van Voorne, richting het Zuiden en zochten een duinovergang die ons weer op de wandelroute terug zou brengen. Terug op ons gemarkeerde pad liepen we langs grote open gekapte stroken waar de beheerder het kennelijk nodig vond het duinstruweel hardhandig terug te dringen. Het was rond het middaguur en de temperatuur steeg tot boven de 15 graden. De laatste libellen vlogen en ik wist er met de hand eentje te vangen die zich zat op te warmen op een boomstam. Het was een erg afgevlogen exemplaar van een Bruinrode heidelibel. De excursiegenoten vonden het maar zielig dat ik het zonnebad van dit arme dier zo woest verstoorde, terwijl ik juist trots was op m'n flitsende vangbeweging. Het medelijden van de groep werd nog versterkt door de rafelige, kapotte indruk die het beestje maakte: de vleugels waren verre van gaaf (afgevlogen heet dat in het jargon). Groepsdruk om dierenwelzijn ging hier ver boven soortenkennis, dus ik gaf het beest gauw zijn vrijheid terug (gelukkig was er geen animal cop in de buurt!).

De wandelroute slingerde ons terug naar het vertrekpunt waar we rond 1 uur arriveerden.  Hoog boven de parkeerplaats schroefden nog enkel buizerds. De roofvogels konden vandaag niet op, net zo min als het heerlijke weer. Een fantastische excursie!